عمل نمىكوشيدند و استراحت را بر خود حرام نمىكردند و شب و روز هى تضرع و زارى و ابتهال « * » نمىنمودند . تو به پيغمبر چه مىمانى بگو * شير را بچه همى ماند به دو و مخفى نماند كه اقوال انبياء و ائمهء هدى عليهم السّلام قابل تأويل هست و ليكن افعال ايشان تأويل‌بردار نيست ، فافهم و اغتنم . 92 بارى و اگر باعث غرور او صرف نسب است انّ اللّه تعالى يقول : فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ . 93 و ايضا مىفرمايد : وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى . * 94 كسى كه گمان كند خلاصى خود را به سبب خلاصى پدرش مثل كسيست كه گمان كند سيرى خود را بواسطهء غذا خوردن پسرش يا پدرش يا عالم شدن خود را بواسطهء درس خواندن پدرش ، هيهات ، هيهات ، بلكه تقوى واجب عينى « * » است بر هر مكلفى بخصوصه لا يَجْزِي والِدٌ عَنْ وَلَدِهِ بل يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ . 95 شفاعت نيست مگر با حصول شرايط آن ، وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى . 96

--> ( * ) ابتهال : گريه و زارى . ( * ) واجب عينى : كارى كه بر همه واجب است .